Gogoratu araua: aditz iragangaitzek (izan: da/dira, gara/zara...) subjektua NOR kasuan eskatzen dute (-k gabe, singularrean). Aditz iragankorrek (edun: du/dute...) eragilea NORK kasuan eskatzen dute (-k markarekin).
| NOR (absolutiboa) | NORK (ergatiboa) | |
|---|---|---|
| Singularra | -a / marka gabe | -ak |
| Plurala | -ak | -ek |
Kontuz: pluraleko NOR-ek ere -k daramanez ("umeak etorri dira"), ez nahastu -k plural-absolutiboa ergatiboarekin. Aditzari begiratu behar zaio beti: da/dira → NOR; du/dute → NORK.
Maila aurreratuagoa: aditz laguntzaileak objektuaren kopuruarekin ere komunztatzen du (du/ditu, dute/dituzte), eta zenbait aditzek (irakin, urtu, igo, itxi...) NOR eta NOR-NORK artean alda dezakete testuinguruan eragilerik ba ote dagoen.